Meiboomplanting

[:nl]Dit volksfeest vindt zijn oorsprong in zeer oude gebruiken: een vegetatieritus die de groeikracht van de natuur moest overbrengen op de gehele samenleving.
De versierde boom is het symbool van de vruchtbaarheid van mens, dier en akker.

  • Tijdens de 1-mei-nacht laaien de meivuren op. In de natuur bestaat er geen leven zonder licht noch warmte, het branden van het vuur is de symboliek ervan.
  • “Schoon lief, waar waarde gij den eersten meiennacht, dat gij mij genen mei en bracht” zingt een alom gekend meilied. Daarbij wordt dan geduid op een even oud meinacht-gebruik : het planten van de mei.
    Het behoort tot de traditie dat de jongens aan de huwbare meisjes een ‘meitak’ schonken. Dit teken was algemeen verspreid en de meitakken spraken voor ieder verstaanbare taal. In de vroege morgen van 1 mei voor de deur van de uitverkorene geplant, symboliseerden ze het oordeel van de jongelingen over de huwbare meisjes. Sommige onbetrouwbare kregen een kerselaar, een haagdoorntak bestempelde het meisje als een katje dat niet zonder handschoenen mocht worden aangepakt, een bremstruik betekende ‘flauwe trees’ en een elzentak een praatzieke meid.
  • Als inleiding tot het eigenlijke feest wordt in liederen de komst van de mei bezongen.
  • Het strijdlustig verdrijven van de winter vinden we thans wel niet meer terug maar anderzijds zijn de volksspelen in de meivieringen een vaste waarde gaan betekenen. De ongehuwde jongen die als overwinnaar naar voor komt, wordt Meigraaf en kiest zijn Meigravin uit de kring van ongehuwde meisjes.
    Het Meipaar wordt dan officieel gekroond met loof en veldbloemen.
  • Vervolgens wordt de Meiboom plechtig overhandigd. Deze meiboom is bij voorkeur een berkenstam, ontdaan van alle takken, behalve de kruintop. Om de stam hangt een loofkrans waarvan kleurige linten weerhangen.
  • In stoet gaat het naar het feestterrein waar de Meiboom wordt geplant. Zodra de optocht de plaats bereikt heeft scharen de deelnemers zich rond de plek waar de boom wordt opgericht. Het meipaar plaatst zich naast de Meiboom terwijl vendeliers te hunner ere de vlaggen zwaaien.
  • Dan wordt het feest ingezet met een lintendans en verder worden volksdansen – vooral gemeenschapsdansen – afgewisseld met meiliederen.

In onze huidige moderne levenswijze zijn de traditionele banden met de natuur danig losgeweekt.
Nochtans, bij de eerste warme zonnestralen in het voorjaar, voelen velen zich weer een beetje kinderen van de natuur: de lust overspoelt hen om een uitbundige uitlaat te bezorgen aan de vreugde.

Het volkse Meifeest biedt deze uitlaat in het raam van onze oude tradities.

[:en]This page is still in translation, sorry for the inconvenience !

[:]